Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου 2017

Ορθόδοξοι χριστιανοί του Πακιστάν εόρτασαν υπό το κράτος του τρόμου και λαμβάνοντας χίλιες προφυλάξεις την εορτή των Αρχαγγέλων.



Ορθόδοξοι χριστιανοί του Πακιστάν εόρτασαν υπό το κράτος του τρόμου και λαμβάνοντας χίλιες προφυλάξεις την εορτή των Αρχαγγέλων σε δωμάτιο απομακρυσμένης οικίας..σαν τους πρώτους χριστιανούς..με κίνδυνο της ζωής τους,έτοιμοι ακόμα και για μαρτύριο..μεγάλο το ρίσκο και του Ρώσου ιερέα που έκανε την Θεία Λειτουργία..και εμείς απλά ακούμε τις καμπάνες...

Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017

ΓΕΡΟΝΤΑ, πῶς θὰ μαλακώσει ἡ καρδιά μας καὶ θὰ γίνει εὔσπλαχνη;



ΓΕΡΟΝΤΑ, πῶς θὰ μαλακώσει ἡ καρδιά μας καὶ θὰ γίνει εὔσπλαχνη;


- Μὲ τὸ νὰ δικαιολογοῦμε τὸν ἄλλον καὶ ὄχι τὸν ἑαυτόν μας. Ὅμως ἐμεῖς κάνουμε πάντα τὸ ἀντίθετο καὶ γι’ αὐτὸ σκληραίνεται ἡ καρδιά μας. Κι ἀπὸ τὴν πολὺ σκληράδα ἐπιτρέπει μετὰ ὁ Θεὸς νὰ μποῦμε μέσα στὴ σόδα τῶν θλίψεων, μήπως καὶ μαλακώσουμε, σὰν τὰ ρεβίθια, πού, πρὶν τὰ μαγειρέψει, τὰ μουλιάζει ἀποβραδὶς ἡ νοικοκυρά.


''Αγιορείτικες κουβέντες'' το νέο βιβλίο του Ιερέα π. Διονύσιου Ταμπάκη

ΕΛΕΓΕ μοναχός: Ὅταν κάποιος ἀκούει τὸ ὄνομά του, εἶναι σὰν νὰ ἠχεῖ στὰ αὐτιά του ἡ ὡραιότερη μελωδία τοῦ κόσμου.







- Ὅταν κάποιος ἀκούει τὸ ὄνομά του, εἶναι σὰν νὰ ἠχεῖ στὰ αὐτιά του ἡ ὡραιότερη μελωδία τοῦ κόσμου. Ὅπως λέει καὶ ὁ Χριστός μας, ὁ ποιμένας γνωρίζει τὰ πρόβατά του τὸ κάθε ἕνα ξεχωριστὰ μὲ τὸ ὄνομά του. Τὸ ὄνομά μας τὸ γνωρίζει, λοιπόν, ὁ Καλὸς Ποιμήν. Αὐτὸ τὸ ὄνομα, ὅσο ἁμαρτωλοὶ ἢ φθαρμένοι καὶ νὰ εἴμαστε, δείχνει τὸν σεβασμὸ καὶ τὴν ἀγάπη στὴν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, ποὺ εἶναι ὁ κάθε ἄνθρωπος.


''Αγιορείτικες κουβέντες'' το νέο βιβλίο του Ιερέα π. Διονύσιου Ταμπάκη

Τελικά τι είναι ο Χριστός!Πρωθιερέας Αλεξέι Uminskij







Τελικά τι  είναι ο Χριστός!

Όχι αυτοί οι άνθρωποι που μπορούν να πουν  στον κόσμο έξω. Όπως

Λαμπρή  δύναμη, γνώση, αξιοπρέπεια.

Και αυτοί που μπορούν να πουν τις πιο απλές λέξεις που έρχονται από την καρδιά.

Όπως είπε ο Απόστολος Πέτρος, "Κύριε, το ξέρεις ότι σ ' αγαπώ".

Όταν είναι στην καρδιά ενός άντρα, γίνεσαι  μαθητής.

Γίνεσαι   ένας που τον αγαπάς. Και ο Χριστός γίνεται αγάπη για σένα..



Πρωθιερέας Αλεξέι Uminskij

Εις μνημόσυνον κάποιων ξεχασμένων αδελφών μας...!



Ένοιωσα την ανάγκη να μοιραστώ μαζί σας το επισυναπτόμενο κείμενο που συμπεριελήφθη στο χριστουγεννιάτικο τεύχος του περιοδικού "Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός" που εκδίδει ανα τρίμηνο ο Ιεραποστολικός Σύνδεσμος Θεσσαλονίκης. Το κείμενο εστάλη από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Καμερούν κ. Γρηγόριο και αναφέρεται στους ξεχασμένους αδελφούς μας "χανσενικούς".

ΜΟΝΑΧΗ ΒΑΡΒΑΡΑ. Η ΕΝΤΟΛΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ.



Η εντολή είναι να αγαπάμε ο ένας τον άλλο γιατί είναι δύσκολο να απαιτήσουμε αγάπη από τον εαυτό μας, όχι από έναν άλλο.


Ένας άλλος είναι ελεύθερος να επιλέξει αν θα απαντήσει ή όχι. Οπότε δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να τον ρωτήσουμε γιατί δεν του αρέσει η απάντηση. Αυτό είναι δικαίωμά του.


Πρέπει, όπως λέει Θεός, να αφήσουμε έναν άνθρωπο  ελεύθερο.


Μοναχή Βάρβαρα 

Μην κρατάς το κακό του κόσμου και τι έχει κάνει, ξέχνα το


Μην κρατάς το κακό του κόσμου και τι έχει κάνει, ξέχνα το. Απλά να ξέρεις ότι είσαι ο χειρότερος. Ό, τι σου έχει σταλεί από τον Κύριό σου, θεραπεύει και θεραπεύεται. Όταν σου λένε ψέματα, λες σ ' ευχαριστώ και ζητάς συγχώρεση.

 Μόνο τότε θα υπάρξει ανταμοιβή όταν δεν θα είναι δικό σου λάθος και θα Πεις, "Συγχώρεσέ με για τ` όνομα του Θεού, είμαι χειρότερος απ` ότι νομίζεις για μένα".



starec-nikolay-guryanov


ΕΙΠΕ ΓΕΡΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ.



Ακόμα κι αν δεν έχεις πρόβλημα με τα λεφτά για να φας, πρέπει να δουλέψεις. Η δουλειά βοηθάει έναν άνθρωπο να θερμάνει  το λάδι της μηχανής του. Η δουλειά είναι η δημιουργικότητα. Δίνει χαρά σ ' έναν άντρα και παίρνει από την  ψυχή του, την κατάθλιψη .


Αιδεσιμότατε Παΐσιος svyatogorskiy.

Προσευχήσου! Αρχιμανδρίτης Παύλος (gruzdev)






Η οικογένειά μου! Προσευχήσου! Σαν πουλί χωρίς φτερά, είναι ένας άντρας χωρίς προσευχή δεν μπορεί να ζήσει. Ναι, κύριέ μου, το πρωί, " στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος!" Κάθε  μέρα τουλάχιστον, αυτό είναι το σωστό.



Το δείπνο είναι εδώ. Θα πρέπει να προσευχηθούμε και ο πατέρας μας να διαβάσει. 


Σκύψε πάλι: " Ο Θεός να σ ' ευλογεί!"



Καλησπέρα. Γι ' αυτό πήγαινε στο κρεβάτι, με τις σκέψεις σου, " Δόξα τω Θεώ! Η μέρα πέρασε - σ ' ευχαριστώ, Κύριε ".



Εδώ είναι αυτές οι τρεις προσευχές, και είναι επιθυμητό κάθε μέρα. Είναι πολύ επιθυμητό, και το οποίο είναι επίσης πολύ αξιέπαινο.




Αρχιμανδρίτης Παύλος (gruzdev)

Αναρωτιόμουν γιατί ο Θεός θα έστελνε τη θλίψη στη γη.



Αναρωτιόμουν γιατί ο Θεός θα έστελνε τη θλίψη στη γη. Και τώρα καταλαβαίνω: Η πέτρα μπορεί να  σπάσει από ένα σφυρί... Πολλοί άνθρωποι μπορεί μόνο η θλίψη και θλίψη  να οδηγήσει στο Θεό."


ΑΓΙΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ Ο ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΣ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ.

Η φωνή του Θεού είναι ο πιο σιωπηλός ήχος στο σύμπαν.






Η φωνή του Θεού είναι ο πιο σιωπηλός ήχος στο σύμπαν. Για να το ακούσεις, πρέπει να έχεις μια τεράστια εσωτερική σιωπή. Και αυτή την  σιωπή "μέσα μας" πρέπει να την ψάξουμε.

Για να το κάνουμε αυτό, πρέπει να καταλάβουμε ότι ένα άτομο δεν μπορεί να αντιδράσει στο άγχος, τη φροντίδα και την μέριμνα. . Ό, τι κι αν είναι, τα συναισθήματά του θα βράζουν.

Αλλά κατά βάθος, υπάρχει ένα μέρος που δεν φτάνει η ταραχή. Εκεί  υπάρχουν οι καλύτερες αναμνήσεις, όλη η χάρη του Θεού.
Πρέπει να μάθεις που είναι στον εαυτό σου , και να το κρατήσεις.. Και ο άνθρωπος θα πει, "Πράγματι, άρχοντά μου, έλεγες την αλήθεια".


Ιερέας Γκρέγκορι Γκρικόριεφ

ΕΙΠΕ ΓΕΡΩΝ....





Είναι ανοιχτός σ ' αυτόν που τον αναζητά με όλη του την καρδιά, και κρύβεται από αυτούς που τρέχουν μακριά του, ο Θεός ρυθμίζει την ανθρώπινη γνώση του εαυτού του.

Δίνει σημάδια που είναι ορατά σ 'αυτόν που τον αναζητά  και αόρατα στον άλλον που δεν τον αναζητά.

Αυτοί που θέλουν να το δουν, δίνει αρκετό φως.


Αυτοί που δεν θέλουν να δουν, δίνει αρκετό σκοτάδι.

Ο Αμερικανός Ντάγκλας που έγινε ορθόδοξος Δημήτριος





Το Αγιον Ορος για τον διακεκριμένο Αμερικανό φωτογράφο Ντάγκλας Λιτλ (Douglas Alfred Δημήτριος Lyttle) δεν ήταν μόνον ο τόπος έμπνευσης της καλλιτεχνικής δημιουργίας του. Ηταν η κιβωτός της Oρθοδοξίας όπου εμβάθυνε στις πνευματικές του αναζητήσεις επί 45 χρόνια. Η μεταστροφή του στην Ορθοδοξία, η βάφτισή του με το όνομα Δημήτριος, οι 50.000 φωτογραφίες τις οποίες κληροδότησε στην Αγιορείτικη Φωτοθήκη της Μονής Σιμωνόπετρας και ο μνημειώδης τόμος του «Miracle on the Monastery Mountain» (2002) μαρτυρούν τη βαθιά και πολυετή σχέση του με την Αθωνική Πολιτεία.

Ο «μάστερ της φωτογραφίας» –τίτλος που έλαβε από το Σωματείο Επαγγελματιών Φωτογράφων της Αμερικής το 1966– απεβίωσε πριν από λίγες ημέρες στο Ρότσεστερ. Ηταν 98 χρονών.

Γεννημένος στην πόλη Three Rivers του Μίσιγκαν το 1919, αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν ως χημικός με διακρίσεις αλλά εγκατέλειψε τη σταδιοδρομία του στη φαρμακευτική έρευνα το 1961 για να ασχοληθεί με τη φωτογραφία. Ανοιξε δικό του στούντιο ειδικευόμενος στη φωτογραφία πορτρέτου και αρχιτεκτονικών έργων. Το 1969 αποδέχθηκε μια θέση στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Ρότσεστερ (στο Κολέγιο Γραφικών Τεχνών και Φωτογραφίας), από το οποίο στη συνέχεια έλαβε τον τίτλο του ομότιμου καθηγητή.

Ταξίδεψε για πρώτη φορά στην Ελλάδα το 1972. Τότε ξεκίνησε η σχέση του με την ελληνική μοναστική κοινότητα. Κατά τη διάρκεια πολλών ταξιδιών του στη χερσόνησο του Αθω, από το 1972 ώς το 1998, αποτύπωσε σε 50.000 εικόνες την πρόσφατη ιστορία του ιερού τόπου, απαθανατίζοντας, μεταξύ άλλων, ως κορυφαίος στην τέχνη του πορτρέτου, τους Αγιορείτες γέροντες που σημάδεψαν με τη ζωή και το έργο τους την ανανέωση του μοναχισμού στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα. «Ο Λιτλ δεν φωτογράφιζε για να κάνει τέχνη για την τέχνη», επισημαίνουν οι Αγιορείτες. «Τα έργα του αποπνέουν το πνευματικό υπόβαθρο της μοναστικής ζωής και από τα πορτρέτα του αναβλύζει το αληθινό πρόσωπο του Ορους».

Από τη μεταστροφή του στην Ορθοδοξία το 1997 (ανήκε στη Μεταρρυθμιστική Λουθηρανική Εκκλησία), υπήρξε πιστό μέλος της ορθόδοξης ενορίας του Αγίου Πνεύματος στο Ρότσεστερ, όπου έψαλλε στις ακολουθίες έως και δύο εβδομάδες πριν από την κοίμησή του.


Η δωρεά του αρχείου του στην Αγιορείτικη Φωτοθήκη ένα χρόνο πριν από τον θάνατό του αποτελεί το επιστέγασμα της πίστης και της αγάπης του για την Αγιώνυμη Πολιτεία.

http://www.kathimerini.gr/934658/article/politismos/eikastika/o-amerikanos-ntagklas-poy-egine-or8odo3os-dhmhtrios

Ο «γεροπόρνος» μοναχός Από το Λαυσαϊκό



Μια από τις ωραιότερες ιστορίες του Λαυσαϊκού περιγράφει το βίο ενός μοναχού, που αφού εγκατέλειψε το μοναστήρι, δούλευε σαν φορτοεκφορτωτής στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας. Και όπως από κάθε λιμάνι, ούτε απ’ αυτό έλειπαν οι πόρνες. Ο «μοναχός» δούλευε όλη την ημέρα, και το βράδυ ξόδευε όλα όσα κέρδιζε, «αγοράζοντας» την συντροφιά μιας πόρνης για όλη τη νύχτα.

Ήταν η ντροπή των χριστιανών της πόλης, ήταν το σκάνδαλο της Εκκλησίας. Τα χρόνια πέρναγαν και παρά τις εκκλήσεις και τις συστάσεις, αυτός συνέχιζε την αμαρτωλή του ζωή. Κάποτε, όπως σε όλους μας, ο θάνατος ήρθε σαν λύτρωση, σαν φάρμακο που θα τον έσωζε από τις αμαρτίες που δεν σταμάτησε να κάνει ακόμη και λίγο πριν πεθάνει. Και πώς να τον αφήσουν χωρίς ταφή για χριστιανό; Οι παπάδες της πόλης τον πήραν να τον κηδέψουν και μαζί του να θάψουν το σκάνδαλο. Το νέο μαθεύτηκε: Ο «γεροπόρνος» μοναχός πέθανε. Ποιος άραγε θα πήγαινε στην εκκλησία να τον αποχαιρετήσει;

Η εκκλησία στην κηδεία του γέμισε από γυναίκες της Αλεξάνδρειας, τίμιες γυναίκες, χριστιανές, που ήρθαν να τον αποχαιρετήσουν, μα όχι σαν έναν οποιοδήποτε νεκρό, σαν άγιο! Κάποιος γνώρισε σε κάποια από αυτές το πρόσωπο μιας πόρνης, που είχε καιρό να δει στο λιμάνι… δεν ήταν όμως, όπως την θυμόταν. Κάποιες άλλες, απλά τους θυμίζαν κάτι απόμακρο. 

Τότε η πόλη έμαθε πως ο «γεροπόρνος» μοναχός ήταν ένας άγιος, που με τα λεφτά που κέρδιζε, εξαγόραζε μια νύχτα χωρίς αμαρτία, αγόραζε το «δικαίωμα» στο σώμα τους για να κερδίσει την ψυχή τους. Τότε η πόλη έμαθε, ότι αυτός που νόμιζαν ότι είναι το «σκάνδαλο» ήταν η αγνότητα, η άδολη αγάπη, η αυταπάρνηση, ο άνθρωπος, ο λόγος του Θεού, η προσευχή και η θέωση. Γιατί ο άνθρωπος του Χριστού δεν κρίνεται στη διάρκεια της ζωής του, αλλά στο τέλος της. Γιατί ακόμη κι όταν ο ίδιος ζει «καθώς πρέπει», πρέπει να μαρτυρήσει, πρέπει να ζήσει την μαρτυρία και το μαρτύριο. Τελικά ποιος είναι το σκάνδαλο, ο άλλος ή εμείς; Μήπως εγώ είμαι αυτός που θέτω στον άλλο το προσωπείο που μου ταιριάζει να τον βλέπω; Μήπως γιατί φοβάμαι μην αποκαλυφθεί το δικό μου προσωπείο;