Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

ΤΑ ΦΙΔΑΚΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΒΙΝΤΕΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗ.















Μην κοιτάς για υποστήριξη στους ανθρώπους, αλλά στο Θεό, και ο Θεός θα στείλει καλούς φίλους στο πνεύμα. ΠΑΤΗΡ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΡΕΣΤΙΑΝΚΙΝ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΤΩΝ ΣΠΗΛΑΙΩΝ




Μην κοιτάς για υποστήριξη στους ανθρώπους, αλλά στο Θεό, και ο Θεός θα στείλει καλούς φίλους στο πνεύμα.


 ΠΑΤΗΡ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΡΕΣΤΙΑΝΚΙΝ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΤΩΝ ΣΠΗΛΑΙΩΝ 

ΕΓΚΩΜΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ Ι. Μ. ΑΓΊΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΡΟΔΡΌΜΟΥ ΜΑΚΡΙΝΟΥ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ.


ΕΓΚΩΜΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ Ι. Μ. ΑΓΊΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΡΟΔΡΌΜΟΥ ΜΑΚΡΙΝΟΥ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ.


«Τα νινία της Θεοδώρας» 5/3/2017.Πνευματική ομιλία υπό του Αιδ. Πρωτ. π. Ευαγγέλου Παπανικολάου, Θεολόγου-Ιατρού.


Εισήγηση από τον Πρωτοπρεσβύτερο π. Ευάγγελο Παπανικολάου, Ιεραπόστολο, με θέμα: "Η τρελή αγάπη του Θεού", στο 21ο Ιεραποστολικό Συνέδριο στις 19/8/15.


ΠΑΤΉΡ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ. ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΉ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ. Ι. Μ. ΑΓΊΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΡΟΔΡΌΜΟΥ ΜΑΚΡΙΝΟΥ. ΕΟΡΤΉ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ.




Ο π.Ευάγγελος γεννήθηκε Μάνδρα Αττικής.Αποφοίτησε απ'το Τζάνειο,Πειραματικό,Πρότυπο Γυμνάσιο Πειραιά.Τελειόφοιτος Ιατρικής Αθηνών(Παθολογία).Αποφοίτος Θεολ.σχολής Αθηνών.Από το 2004,ως Ιατρός,επισκέπτεται το Καμερούν με ανθρωπιστική αποστολή.Καθηγητής Φυσιολογίας ΤΕΙ Αθηνών.

ΎΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ. Ι. Μ. ΑΓΊΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΡΟΔΡΌΜΟΥ ΜΑΚΡΙΝΟΥ. ΕΟΡΤΉ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ.


ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΙΕΡΆ ΜΌΝΗ ΑΓΊΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΡΟΔΡΌΜΟΥ. ΚΟΊΜΗΣΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ


Holy water, red like blood, flows from the tree in Vounina, Greece where New Martyr Nicholas of Vouninah was murdered by pirates in 720.


ΣΟΚ : "Συνεχίζει να Στάζει Αίμα η Εικόνα Του Αγίου Νεκταρίου στην Ρόδο"


Το αδιέξοδο του υλισμού - Επί ασπαλάθων


Στο Φως της Ορθοδοξίας της Ρωσίας-1. άγιος Λουκάς ιατρός


Στο Φως της Ορθοδοξίας της Ρωσίας-2. γ. Μακαρία και γ. Σεραφείμ της Βίριτσα


Όσιος Παναγής Μπασιάς (Παΐσιος) κοιμήθηκε το 1888 μ.Χ. Η ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων του Οσίου έγινε στις 6 Ιουνίου 1976 μ.Χ. Θαύμα του Οσίου Παναγή Μπασιά



Ληξουρίου τὸν γόνον, Ἱερέων τὸ καύχημα, τῆς Κεφαλληνίας φωστῆρα νεοφανῶς ἀνατείλαντα, ὑψήσωμεν ἐν ὕμνοις Παναγήν, τὸν μύστην τῆς Τριάδος τῆς σεπτῆς, ἐμφανῶς κεκοσμημένον προφητικῶ τοῦ Πνεύματος χαρίσματι, διὸ τὸν δοξάσαντα αὐτὸν λαμπρῶς ἀντιδοξάσωμεν, ἶνα εὔρωμεν χάριν καὶ πταισμάτων τὴν συγχώρησιν.

 Όσιος Παναγής Μπασιάς (Παΐσιος) κοιμήθηκε το 1888 μ.Χ. Η ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων του Οσίου έγινε στις 6 Ιουνίου 1976 μ.Χ. Θαύμα του Οσίου Παναγή Μπασιά - Αφήγηση Γεράσιμος Δρακόπουλος

«…Ο αείμνηστος πατήρ μου, τότε, διηγήθη ένα καταπληκτικό θαύμα του Παπά- Μπασιά, το οποίον έζησε επί των ημερών του Παπά-Μπασιά ο πατήρ του πατρός μου - παππούς μου - Βασίλειος Δρακόπουλος, πρωτοψάλτης και συνθέτης πολλών εκκλησιαστικών ασμάτων.

Το θαύμα έχει ως εξής:

Εις το Αργοστόλιον, επί των ημερών του Παπά-Μπασιά, ζούσε μία οικογένεια αρχοντική και πολύ πλούσια, δεν ενθυμούμαι καλώς το όνομα της οικογενείας, ήτις απετελείτο από τέσσερα άτομα, τον σύζυγο, την σύζυγο και δύο άρρενα τέκνα. Οικογένεια λίαν ευσεβής και ενάρετος, ακόμη περισσότερον η κυρία, της οποίας η ζωή ήτο πλήρης αγαθοεργών πράξεων.

Μετά πάροδον ετών απέθανεν ο σύζυγος και έμεινε η χήρα με τα δύο τέκνα της.

Αυτή επεδόθη εις το να διαπαιδαγωγή και νουθετή τα τέκνα της επί το χριστιανικώτερον, συνάμα επεξέτεινε την ανθρωπιστική δράσιν της, βοηθούσα κάθε πτωχόν, επισκεπτομένη ασθενείς κατ’ οίκον και βοηθούσα αυτούς, ασθενείς εις νοσοκομείον και καταδίκους εν φυλακαίς, βοηθούσα και νουθετούσα αυτούς προς την χριστιανική πίστιν.

Όταν τα τέκνα της έφθασαν εις ηλικίαν το μεν πρώτον 21 ετών, ένα βράδυ καθήμενοι μετά το δείπνον εις την τραπεζαρία, το πρώτο τέκνον ησθάνθη ένα ισχυρό πόνον εις την κεφαλήν. Αμέσως έπεσε κάτω αναίσθητο, το έβαλαν εις το κρεβάτι καλέσαντες πάραυτα τον ιατρό.

Ούτος διεπίστωσε σοβαρωτάτην κατάστασιν, προετοιμάσας την κυρία δια το μοιραίον. Η κυρία ακούσασα αυτά που της είπεν ο ιατρός, κατέφυγε εις το εικονοστάσιο της οικίας της και γονυκλινής όλη την νύκτα εδέετο εις την Παναγίαν δια την σωτηρίαν του υιού της. Το πρωί δυστυχώς απεβίωσε το παιδί της.

Αυτή παρ’ όλο το πένθος και την μεγάλη λύπη της, συνέχισε την χριστιανική και ανθρωπιστική δράσι της. Μετά πάροδον όμως ενός έτους, ένα βράδυ ευρισκομένη πάλι μετά του ετέρου υιού της εις την τραπεζαρία, βλέπει απροόπτως το παιδί της να βγάζη μία κραυγή πόνου και να πίπτη κάτω αναίσθητο, όπως και το πρώτο της παιδί. Αμέσως κάλεσε τον ιατρό, όστις διεπίστωσε την ιδία περίπτωσι με το πρώτο της παιδί, αποφανθείς ότι δεν υπάρχει ουδεμία ελπίς διασώσεως αυτού. Αυτή κλαίουσα και εν απελπισία ευρισκομένη, κατέφυγε πάλι εις το εικονοστάσιο της οικίας της, και γονυκλινής όλη την νύκτα μετά δακρύων παρεκάλει τον Θεό, την Παναγία, και τον Άγιο Γεράσιμο, όπως σώσουν το παιδί της, και λόγω της χριστιανικής της δράσεως, την λυπηθούν και αποδώσουν πλήρως την υγείαν του παιδιού της. Δυστυχώς την επομένη, που ήλθεν ο ιατρός, διεπίστωσε τον θάνατο του υιού της.

Τότε η Κυρία εκμανείσα μετεβλήθη εις θηρίον ανήμερον, παύσασα τελείως την προηγουμένη δράσιν της, υβρίζουσα συνεχώς τον Θεό και τους αγίους, μη δεχομένη κανένα εις την οικίαν της. Έδωσε δύο φωτογραφίας των παιδίων της εις καλόν ζωγράφον, να της φτιάξη τα δύο πορτραίτα εις φυσικόν μέγεθος, τα όποια όταν ο ζωγράφος της παρέδωσεν, αυτή τα επλαισίωσε με πολυτελή πλαίσια, και εκκενώσασα των επίπλων το σαλόνι της, τα εκρέμασεν εις τους δύο τοίχους το εν απέναντι του άλλου, καλύψασα αυτά δι’ υφάσματος – τούλι – τοποθετήσασα κάτωθεν αυτών από ένα κηροπήγιον με μία λαμπάδα, τας οποίας κάθε τόσον ήναπτε και ατενίζουσα τα τέκνα της συζητούσε με αυτά.

Μία των ημερών, ο Παπα-Μπασιάς εμβάς εις πλοιάριον από εκείνα που την εποχήν εκείνη εκτελούσαν το πέρασμα Ληξουρίου – Αργοστολίου επήγε εις Αργοστόλιον. Εξελθών του πλοιαρίου με την ράβδο του, σιγά σιγά επήγαινε κατευθείαν εις την οικίαν της κυρίας αυτής. Φθάσας εκεί εκτύπησε την θύρα. Εβγήκε εις το παράθυρον η κυρία, και ιδούσα τον Παπά-Μπασιά τον οποίο δεν εγνώριζε, εξεμάνη υβρίζουσα αυτόν με τας χυδαιοτέρας φράσεις.

Ο Παπά-Μπασιάς, δίχως να ταραχθή, ήρεμα - ήρεμα την παρακάλεσε δια τρίτη φοράν να του ανοίξη, που ήθελε κάτι να της ειπή. Αυτή έτι περισσότερον συνέχισε να τον υβρίζη. Τότε ο Παπά-Μπασιάς είπε: «Ή μου ανοίγεις, ή ανοίγω», και με την ράβδο του έκανε το σημείο του Σταυρού εις την πόρταν, ήτις αυτομάτως ήνοιξε, και ήρχισεν ο Παπά-Μπασιάς να ανέρχεται την κλίμακα. Η κυρία ιδούσα αυτό που έγινε, έμεινεν άφωνος μη δυναμένη να εκστομίσει ούτε λέξιν.

Ο Παπά-Μπασιάς προχώρησε κατ’ ευθείαν εις το σαλόνι (ασφαλώς Θεία βουλήσει) ειπών εις την κυρίαν να τον ακολουθήση. Ήνοιξε την θύρα του σαλονιού, και λέγει εις την κυρία: κάθισε εις την γωνίαν και θα ιδής κάτι που δεν το επερίμενες. Σταθείς επ’ ολίγον εις προσευχήν ο Παπά-Μπασιάς, βλέπει η κυρία να σηκώνονται τα δύο σκεπάσματα των εικόνων των παιδιών της, και να κατέρχωνται ζωντανά εις το μέσον του δωματίου, να εξάγουν ταυτοχρόνως δύο περίστροφα, ταυτοχρόνως να πυροβολή ο ένας τον άλλον, και οι δύο ταυτοχρόνως να πίπτουν νεκροί επί του δαπέδου.

Κατόπιν του γεγονότος τούτου ευρέθησαν τα πορτραίτα ως πρότερον, σαν να μην είχε συμβή τίποτε.Η κυρία άφωνος και τρομαγμένη παρακολουθούσε τα διατρέξαντα, και τότε ο Παπά- Μπασιάς της λέγει: Κυρία μου ο Θεός δια να σε αγαπά σε εφύλαξε να μην ιδής αυτό πού είδες τώρα, και επήρε μαζί Του τα δύο τέκνα σου δια φυσικού θανάτου, διότι τα δύο σου τέκνα είχαν αγαπήσει μίαν και την αυτή γυναίκα, και επρόκειτο να σκοτωθούν δια του τρόπου που είδες δι’ αυτήν. Ως εκ τούτου να μεταμεληθής, καί να ευχαριστής τον Θεό, και να συνεχίσης την προτέρα σου χριστιανικήν δράσιν.

Πραγματικά αυτή μεταμεληθείσα, επεδόθη ψυχή και σώματι εις την προτέραν της δράσιν και εις μεγαλυτέραν κλίμακα».

(ΠΗΓΗ βιβλίο «Άγιος Παναγής Μπασιάς», πρωτοπρεσβ. Κων. Σ. Γκέλη. Αθήναι, 1987.)

Το Ιερό σκήνωμα του Αγίου Γερασίμου-χθές λίγο πριν αρχίσει το προσκύνημα...στην Ι.Μ. του Αγίου-στα Ομαλά Κεφαλληνίας-βοήθειά μας!!!

Σήμερα εορτάζουμε την Ανάμνηση της εισόδου της αχειροτεύκτου μορφής του Κυρίου εκ της Εδεσσηνών πόλεως εις την Βασιλίδα.

Σήμερα εορτάζουμε την Ανάμνηση της εισόδου της αχειροτεύκτου μορφής του Κυρίου εκ της Εδεσσηνών πόλεως εις την Βασιλίδα.

              Ἐν σινδόνι ζῶν ἐξεμάξω σὴν θέαν,
             Ὁ νεκρὸς εἰσδὺς ἔσχατον τὴν σινδόνα.

ΑΓΙΟΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΣΠΆΝΙΑ ΕΙΚΟΝΑ.

'Oσιος Ιουστίνος Πόποβιτς ο Ομολογητής (1894-1979).





                            Κάποτε ο άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, όταν ακόμη τα αυτοκίνητα ήταν ελάχιστα, πήγαινε σε ένα Σερβικό προσκύνημα (πανήγυρη κάποιου αγίου) επάνω σε μία βοϊδάμαξα.Στον δρόμο του συνάντησε μία ηλικιωμένη γυναίκα, που πήγαινε και αυτή στην ίδια πανήγυρη.Ο άγιος, με την μεγάλη φιλανθρωπία και ευαισθησία που τον διέκρινε, προσφέρθηκε να την πάρει μαζί του επάνω στην άμαξα.Όμως η γυναίκα αρνήθηκε ευγενικά, λέγοντας:
– Εγώ είμαι πτωχή και δεν έχω τίποτε άλλο να προσφέρω στον άγιο.Για αυτό πηγαίνω περπατώντας, ώστε να του προσφέρω τουλάχιστον τον κόπο μου.
Ο άγιος Ιουστίνος κτύπησε τότε το μέτωπό του και μονολόγησε:
-Ιουστίνε, έγινες καθηγητής Θεολογίας, αλλά ακόμη δεν έφτασες την ευλάβεια αυτής της απλής γυναίκας.
Και αμέσως κατέβηκε από την άμαξα, συνεχίζοντας τον δρόμο του πεζός.

Να θυμάσαι πάντοτε, ότι το σήμερα είναι δικό σου, το αύριο είναι στο χέρι του Θεού. Και Εκείνος που σου έδωσε το πρωί, δεν σου υπόσχεται και το βράδυ. Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης (Χαλκογραφία ὑπό Ἰωάνου Ἀντωνίου Ζουλιάνη, 1818, Βενετία.)

Όταν ο Καζαντζάκης πήγε σε ασκητή Γέροντα, πως σώζεται ο άνθρωπος; Βαδίζοντας τον σωστό δρόμο. Και ποιός είναι ο σωστός δρόμος; Ο ανήφορος!

Μην προσεύχεστε για ευκολότερη ζωή. Προσεύχεστε για μεγαλύτερη αντοχή....

The Perseids captured from the Prophet's Elia church on the top of the Kaimaktsalan

On August 16th,963 AD, Nicephorus II Phocas was crowned Roman Emperor in Constantinople (963 - 969).

Με μια ματιά στον Ουρανό θα άλλαζαν τα πράγματα...

Τρίτη, 15 Αυγούστου 2017

ΤΟ ΜΥΣΤΉΡΙΟ ΤΗΣ ΙΑΣΗΣ


ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΙΑΣΗΣ

Κάποτε ένας μοναχός κάποιας Μονής παρακάλεσε τον Θεό να του ανοίξει τα μάτια για να βλέπει σε κάθε άνθρωπο την κρυμμένη κακία και να μπορεί έτσι να προτρέχει σε βοήθεια.

Όταν ο Κύριος εισάκουσε την προσευχή του, ο μοναχός προσπάθησε να εντείνει τις προσπάθειες του, καθώς τώρα διέκρινε με σαφήνεια το κακό.

Εξαιτίας όμως της πνευματικής του ανωριμότητας, το κακό τον γέμισε τρόμο, και στη συνέχεια ένιωσε αηδία και τελικά αποστροφή για τους ανθρώπους.

Μια μέρα έφτασε στο μοναστήρι κάποιος που ήθελε να μιλήσει με το γέροντα της Μονής. Ο μοναχός που είχε αξιωθεί να βλέπει το κακό, βλέποντας πόσο αμαρτωλός και βαθιά εξαχρειωμένος ήταν ο επισκέπτης, του είπε τα εξής:

«Πώς τολμάς να εμφανίζεσαι και να ζητάς το γέροντα έτσι όπως είσαι; Η παρουσία σου τον προσβάλλει»! Ο επισκέπτης έφυγε. Ο γέροντας τότε κάλεσε τον μοναχό και τον ρώτησε αν είχε έλθει κανείς.

«Ναι», απάντησε ο μοναχός

«Και γιατί δεν είναι εδώ;», ξαναρώτησε ο γέροντας.

«Τον έδιωξα…».

Ο γέροντας τον κοίταξε και του είπε:

«Δεν σκέφτηκες ό,τι ίσως αυτή ήταν η τελευταία ευκαιρία του ανθρώπου αυτού;».

Ο νεαρός μοναχός ταραγμένος, ζήτησε από το γέροντα να ικετεύσει το Θεό να του αφαιρέσει το διορατικό χάρισμα που είχε λάβει. Όμως ο γέροντας του απάντησε:

«Όχι, ο Θεός δεν παίρνει πίσω ό,τι δωρίζει. Θα Του ζητήσω όμως, όταν θα βλέπεις το κακό σε κάποιον άνθρωπο, να το βιώνεις σαν να ήταν δικό σου, επειδή και αυτός και εσύ είστε μέλη ενός μοναδικού σώματος, του σώματος της ανθρωπότητας…»

Ο ίδιος αυτός μοναχός, στα πλαίσια των περιοδειών του, έφτασε κάποτε έξω από ένα σπίτι, όπου και ζήτησε φιλοξενία ή πιο συγκεκριμένα να του επιτρέψουν να μπει και να του παραχωρήσουν ένα μικρό χώρο για να προσευχηθεί. Δεν ικέτεψε για καταφύγιο και στέγη, παρά μόνο για το δικαίωμα να κάνει την προσευχή του.

Ο οικοδεσπότης ξαφνιάστηκε, και όταν ο φιλοξενούμενος του μπήκε στο δωμάτιο και άρχισε να προσεύχεται, έστησε αυτί. Ξαφνικά άκουσε τον μοναχό να προσεύχεται κλαίγοντας και να εξομολογείται στο Θεό τα αμαρτήματα του οικοδεσπότη (που ήταν άνθρωπος κακός, φορτωμένος με πολλά αμαρτήματα) σαν να τα είχε διαπράξει ο ίδιος.

Ακούγοντας όλα του τα αμαρτήματα, ο οικοδεσπότης είδε τον εαυτό του. Μέσα από τα μάτια εκείνου του δίκαιου ανθρώπου, κοίταξε τον δικό του εαυτό. Τρόμαξε, άρχισε να μετανοεί και να κλαίει. Εξομολογήθηκε στο μοναχό εκείνο και μόλις τελείωσε, είχε πια θεραπευτεί...

ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ

Η ΠΑΝΑΓΊΑ ΣΚΑΛΙΣΜΕΝΗ ΣΕ ΒΡΆΧΟ

Костурница у манастиру Светог Пантелејмона

ΙΕΡΆ ΜΟΝΉ ΑΓΊΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΉΜΟΝΑ ΆΓΙΟΝ ΌΡΟΣ.

"Οι χριστιανοί είμαστε πράγματι πολύ τυχεροί, που έχουμε την Υπεραγία Θεοτόκο να πρεσβεύει για μας ενώπιον του θρόνου του Θεού." ~ Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα

Coronation of Michael VIII Palaiologos in Hagia Sophia - 1261



Να ξέρεις, ότι ο Θεός χτίζει και όταν γκρεμίζει....... Μην το ξεχνάς....

Οι κοσμικοί άνθρωποι σε κουράζουν, διότι σαν ηλεκτρικά κύματα έρχεται επάνω σου ο,τι υπάρχει αποθηκευμένο μέσα τους. Γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής

ΠΑΙΔΙΆ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΆ ΤΗΣ ΠΊΣΤΗΣ.


" Ο Μπερντιάγιεφ έλεγε ότι η ζωή είναι πολύ ενδιαφέρουσα από τον πλούτο του περιεχομένου της.






" Ο Μπερντιάγιεφ έλεγε ότι η ζωή είναι πολύ ενδιαφέρουσα από τον πλούτο του περιεχομένου της. Όταν συναντούμε ένα άλλο πρόσωπο, ανακαλύπτουμε άλλες απόψεις, άλλες προσεγγίσεις, άλλες ιδέες, άλλες πορείες, και αυτή η διαφορά των προσεγγίσεων, των ιδεών, των θεωριών συνιστά τον πλούτο της ζωής μας. Στήν Αγία Τριάδα όμως δεν ισχύει αυτό. Γιά τα Τρία Πρόσωπα δεν υπάρχει παρά μόνο μία θέληση, μία βασιλεία, μία δόξα. Στην Μονή επίσης δεν ευχόμαστε ο καθένας να έχει δικές του προσωπικές σκέψεις. Αυτό δεν είναι απόδειξη πλούτου. Ο πλούτος συνίσταται στην αληθινή γνώση του Θεού Δημιουργού μας. Άν τον γνωρίζουμε με την ίδια τη ζωή μας και μέσα στην σάρκα μας, τότε μετά τον θάνατο θα είμαστε ακόμη πιό ενωμένοι μαζί Του. Ο άγιος Αρσένιος ο Μέγας υπέφερε πάνω στη γή, διότι ο καθένας είχε τη δική του θέληση, τις δικές του ιδέες. Έλεγε οτι στον Ουρανό το πλήθος των σεσωσμένων έχουν την ίδια σκέψη, τήν ίδια στάση." 
Αρχιμανδρίτου Σωφρονίου Σαχάρωφ, " Οικοδομώντας τον ναό του Θεού μέσα μας", σελ. 96, τόμ. Α

ΑΓΙΟΓΡΑΦΊΕΣ ΜΕ ΡΗΤΆ. ΙΕΡΆ ΜΌΝΗ ΑΓΊΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΡΟΔΡΌΜΟΥ ΜΑΚΡΙΝΟΥ ΜΕΓΆΡΩΝ. 1











ΑΓΙΟΓΡΑΦΊΕΣ ΜΕ ΡΗΤΆ. ΙΕΡΆ ΜΌΝΗ ΑΓΊΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΡΟΔΡΌΜΟΥ ΜΑΚΡΙΝΟΥ ΜΕΓΆΡΩΝ.